گیتار کلاسیک

گیتار کلاسیک

گیتار کلاسیک

گیتار کلاسیک (Classical Guitar) که با نام های گیتار نایلون (Nylon Guitar) یا گیتار اسپانیش (Spanish Guitar) نیزدر ایران شناخته می شود یکی از سازهای خانواده گیتار در موسیقی کلاسیک به شمار می رود. گیتار کلاسیک یک ساز آکوستیک چوبی است که سیم های آن از جنس روده حیوانات یا نایلون ساخته می شوند. در ساخت سنتی گیتار کلاسیک 12 فرت روی دسته گیتار قرار دارند که کاملا بیرون بدنه ساز هستند. نوازنده راست دست این فرت ها را با دست چپ می گیرد و با دست راست به روی سیم های ضربه می زند. در استایل کلاسیک معمولا گیتار را روی پای چپ می گذارند. 

اصطلاح گیتار کلاسیک، به غیر از ساز گیتار کلاسیک می تواند دو معنی زیر را نیز بدهد:

یک شیوه نوازندگی سبک کلاسیک گیتار  که در آن هر یک از سیم ها با ناخن یا نوک انگشت نواخته می شوند.دو اجرای قطعات کلاسیک

گیتار کلاسیک مدرن به گیتار های شش سیم با ابعاد و شکل حال حاضر گیتار کلاسیک گفته می شود و گیتار سنتی یا قدیمی به انواعی از گیتار ها گفته می شود که در قرن 18 میلادی مورد استفاده قرار می گرفته اند و یا حتی گیتار های دوره باروک که 5 سیم جفتی داشتند.

مواد اولیه و روش ساختن گیتار های کلاسیک امروزی ممکن است در نقاط مختلف دنیا تا حدی متفاوت باشند. تمامی آنها از استانداردهایی پیروی می کنند که در دوران معاصر در فرانسه و ایتالیا تدوین شده اند. سیم های گیتار کلاسیک در ابتدا از روده حیوانات ساخته می شدند ولی الان از پلیمر هایی نظیر نایلون ساخته می شوند و برای سیم های بم نیز روکش فنری فلزی روی آنها استفاده می شود.

در حال حاضر گیتار های فلامنکو از نظر ظاهر شبیه گیتارهای کلاسیک هستند. اما در مواد اولیه و در ساختار فنی تا حدی متفاوت می باشند. گیتار های کلاسیک  امروزی طبق متد ساخت استاد  اسپانیایی آنتونیو تورس خورادو ساخته می شوند.

تاریخچه گیتار کلاسیک

طبق لوح ها و نقش های سنگی به دست آمده از منظقه بین النحرین، استفاده از سازهایی با شکل و شمایل گیتار به قرن ها پیش از میلاد باز می گردد. طبق اسناد میتوان زادگاه گیتار را خاور میانه دانست.  در طول زمان طی جنگ ها و مبادلات بازرگانی که میان مردم خاور میانه و اروپاپپان به وجود آمد، گیتار به اروپا راه یافت و در آنجا دچار تغییراتی در ساختار، سیستم صدا دهی و تعداد سیم ها شد که به شکل گیتار های کلاسیک امروزی در آمد. شرح مفصل تاریخچه گیتار کلاسیک در مقاله تاریخچه گیتار کلاسیک موجود است.

شیوه نوازندگی گیتار کلاسیک:

نوازندگی گیتار کلاسیک به صورت نشسته انجام می شود. در مورد نوازنده راست دست، پای چپ بر روی زیر پایی گذاشته می شود تا کمی از زمین بالاتر قرار بگیرد سپس بدنه گیتار بر روی پای چپ قرار میگیرد و دسته گیتار با زاویه ای نسبت به زمین بالاتر از بدنه قرار می گیرد.

در نوازندگی افراد راست دست، دست چپ سیم ها را بر روی فرت های دسته میگیرد و دست راست به سیم ها ضربه می زند. در نوازندگی کلاسیک پنجه ها به سمت داخل به سیم ضربه می زنند در نتیجه ضربه های که با شصت زده می شود به سمت پایین (Down Stroke) و سایر انگشتان به سمت بالا (Up Stroke) می باشند. در نوازندگی سنتی گیتار کلاسیک انگشت کوچک چندان کاربردی ندارد ولی در سبک های نوازندگی مدرن کلاسیک که توسط افرادی چون Stepan Rak و Kazuhito Yamashita انجام می شود انگشت کوچک نیز همانند انگشتان دیگر دست راست به کار گرفته می شود. نوازندگی گیتار کلاسیک در سبک فلامنکو بسیار متفاوت از سبک کلاسیک هست. در سبک فلامنکو ضربه های دست راست با هر دو طرف انگشتان می تواند نواخته شود و همچنین نوع حرکت انگشتان نیز متفاوت است و از انگشت کوچک نیز بسیار استفاده می شود. در اجرای تکنیک های متداولی همچون راسکوادو در سبک فلامنکو هم از قسمت گوشتی انگشت و هم از قسمت ناخن استفاده می شود وانگشت کوچک نیز به کار گرفته میشود.

انگشتان دست چپ به ترتیب از انگشت اشاره تا انگشت کوچک با اعداد 1 تا 4 شناخته می شوند و انگشتان دست راست از سمت شصت تا انگشت کوچک با نام های P-I-M-A-X نامگذاری شده اند. منشا نامگذاری این انگشتان حروف اول نام آنها در زبان اسپانیولی می باشد که شصت با P-Pulgar ، انگشت اشاره با I- Indice، انگشت میانی با M-Mayor، انگشت انگشتری با A-anular و انگشت کوچک با C Cycuito- که بعد ها با X جایگزین شد می باشد.

اجزای گیتار کلاسیک عبارتند از:

گیتار کلاسیک

Head Stock:

Head Stock یا سر دسته گیتار بالا ترین قسمت دسته گیتار است که قسمت های مهمی همچون گوشی ها یا تیونر های گیتار در آنجا قرار دارند. سر دسته گیتار می تواند شیب دار یا صاف طراحی شود.

Nut:

نات دقیقا قسمت بین هد استاک و دسته گیتار است که معمولا از جنس استخوان یا پلاستیک ساخته می شود و سیم ها از بین شکاف هایی که بر روی آن تعبیه شده است به سمت سر دسته گیتار می روند.

Machine Heads:

ماشین هد، تیونر، گوشی ، یا شیطانک قسمتی از از سر دسته گیتار هست که با سیستم چرخ دنده ای که دارد به نوازنده اجازه کوک کردن گیتار را می دهد و زمانی که نوازنده کوک کردن را به اتمام رساند این دستگاه کوک را ثابت نگاه میدارد و از در رفتن سیم و کوک جلوگیری می کند.

Neck:

نک یا دسته گیتار قسمتی چوبی است که شامل سر دسته، ماشین هد، نات، فرت بورد و فرت ها می شود. چوب دسته گیتار معمولا با چوب بدنه گیتار متفاوت است. 

Fret board:

فرت بورد قسمتی چوبی است که روی دسته گیتار قرار دارد و فرت ها بر روی آن قرار گرفته اند. فرت بورد می تواند صاف یا اندکی خمیده باشد. خمیدگی روی فرت بورد را با مشخصه ای با نام Radius معرفی می کنند. هر چقدر میزان Radius کمتر باشد خمیدگی فرت برد مشهود تر است. فرت بورد ها معمولا از چوب آبنوس (Ebony) یا رزوود و گاهی از ماده ای کامپوزیتی به نام  میکارتا ساخته میشوند.

Fret:

فرت ها قسمت های فلزی هستند که در طول دسته گیتار نصب می شوند. نوازنده با فشردن سیم ها مابین فرت ها در طول سیم را کم و زیاد می کند که این عمل در واقع باعث می شود هر فرت در هر سیم نماینده نتی خاص از نت های موسیقی باشد. در گیتار کلاسیک فرت ها نیم پرده با هم فاصله دارند.

Heel یا Neck Joint:

نک جوینت قسمتی هست  که دسته و بدنه گیتار به هم متصل می شوند در گیتار های قدیمی کل گیتار به صورت یک تکه ساخته می شد اما در بیشتر گیتار های جدید دسته و بدنه گیتار در این قسمت به هم متصل می شوند.

Body:

مهم ترین قسمت در هر ساز بدنه آن است. بدنه گیتار که معمولا از چوب های (Cedar, Sperus, Red wood , mahogany) با ضخامتی در حد 2- 3 میلیمتر ساخته میشود به وسیله انواع و اقسام تکنیک ها مستحکم شده است و وضیفه اصلی ساز یعنی تولید صدا را بر عهده دارد. بخش عمده صدای گیتار ناشی از لرزیدن سیمها و در نتیجه ارتعاش بدنه گیتار است. بافت های مختلف ساختاری که در بدنه گیتار های به کار رفته است تنها به دلیل تقویت بدنه در مقابل فشار بسیار زیاد سیم ها نیست بلکه این نوع طراحی و اسکلت بندی ها سیستم های آکوستیک مختلفی را در داخل بدنه به وجود می آوردند که به رنگ های مختلف صدایی ختم می شوند.برخی از طراحی های جدید بدنه از دو لایه موازی و مجزا در قسمت تاپ بدنه استفاده می کنند که به وسیله ماده Nomex یا موادی نظیر فیبر کربن از هم جدا شده اند. در قسمت کناری بدنه از چوب هایی نظیر رزوود هندی یا برزیلی و Mahogany  استفاده می شود که فارغ از میزان استحکام متفاوتی که دارند تاثیر به سزایی در رنگ و نوع صدای گیتار می گذارند.

Binding:

چوب های به کار رفته در قسمت های مختلف بدنه (Top – Back - Sides) بسیار نازک هستند، برای استحکام بخشیدن به آنها، آنها را در قسمتی که به هم میرسند با چوبی انعطاف پذیر تقویت می کنند.

Bridge:

وظیفه اصلی خرک انتقال لرزش سیم ها به صفحه صدا می باشد. در نتیجه این انتقال هوای درون گیتار نیز به لرزه در می آید و صدای یک سیم نازک بسیار تقویت شده و از طریق سوراخ صدا (Soundhole) به بیرون منتشر می شود.

تماس از طریق تلگرام: tlg sazforooshsupport@
شماره تماس: 66751234-021
همراه: 09125858975 (تماس در وقت اداری)

این مقاله را با دوستان خود به اشتراک بگذارید:



Classical Guitar

The classical guitar (also known as the nylon-string guitar, or Spanish guitar) is a member of the guitar family used in classical music. It is an acoustic wooden guitar with strings made of gut or nylon, rather than the metal strings used in acoustic and electric guitars. For a right-handed player, the traditional classical guitar has twelve frets clear of the body and is properly held on the left leg, so that the hand that plucks or strums the strings does so near the back of the sound hole (this is called the classical position). The modern steel string guitar, on the other hand, usually has fourteen frets clear of the body (see Dreadnought) and is commonly played off the hip.

The phrase "classical guitar" may refer to either of two concepts other than the instrument itself:the instrumental finger technique common to classical guitar—individual strings plucked with the fingernails or, rarely, fingertips.the instrument's classical music repertoire

The term modern classical guitar is sometimes used to distinguish the classical guitar from older forms of guitar, which are in their broadest sense also called classical, or more specifically, early guitars. Examples of early guitars include the six-string early romantic guitar (c. 1790–1880), and the earlier baroque guitars with five courses.

The materials and the methods of classical guitar construction may vary, but the typical shape is either modern classical guitar or that historic classical guitar similar to the early romantic guitars of France and Italy. Classical guitar strings once made of gut are now made of such polymers as nylon, with fine wire wound about the acoustically lower (bass side) strings.

A guitar family tree may be identified. The flamenco guitar derives from the modern classical, but has differences in material, construction and sound

Today's modern classical guitar was established by the late designs of the 19th-century Spanish luthier, Antonio Torres Jurado.

The origins of the modern guitar are not known with certainty. Some believe it is indigenous to Europe, while others think it is an imported instrument.[32] Guitar-like instruments appear in ancient carvings and statues recovered from Egyptian, Sumerian, and Babylonian civilizations. This means that the contemporary Iranian instruments such as the tanbur and setar are distantly related to the European guitar, as they all derive ultimately from the same ancient origins, but by very different historical routes and influences.

During the late Middle Ages, gitterns called "guitars" were in use, but their construction and tuning was different from modern guitars. The Guitarra Latina in Spain, had curved sides and a single hole. The Guitarra Morisca, which appears to have had Moorish influences, had an oval soundbox and many sound holes on its soundboard. By the 15th century, a four course double-string instrument called the vihuela de mano, that had tuning like the later modern guitar except on one string and similar construction, first appeared in Spain and spread to France and Italy. In the 16th century, a fifth double-string was added. During this time, composers wrote mostly in tablature notation. In the middle of the 16th century, influences from the vihuela and the renaissance guitar were combined and the baroque five string guitar appeared in Spain.

Fingering notation

In guitar scores the five fingers of the right-hand (which pluck the strings) are designated by the first letter of their Spanish names namely p = thumb (pulgar), i = index finger (índice), m = middle finger (mayor), a = ring finger (anular), c = little finger or pinky (meñique/chiquito)

Fretboard

The fretboard (also called the fingerboard) is a piece of wood embedded with metal frets that constitutes the top of the neck. It is flat or slightly curved. The curvature of the fretboard is measured by the fretboard radius, which is the radius of a hypothetical circle of which the fretboard's surface constitutes a segment. The smaller the fretboard radius, the more noticeably curved the fretboard is. Fretboards are most commonly made of ebony, but may also be made of rosewood or of phenolic composite ("micarta").

Frets

Frets are the metal strips (usually nickel alloy or stainless steel) embedded along the fingerboard and placed at points that divide the length of string mathematically. The strings' vibrating length is determined when the strings are pressed down behind the frets. Each fret produces a different pitch and each pitch spaced a half-step apart on the 12 tone scale. The ratio of the widths of two consecutive frets is the twelfth root of two ( {\displaystyle {\sqrt[{12}]{2}}} {\sqrt[{12}]{2}}), whose numeric value is about 1.059463. The twelfth fret divides the string in two exact halves and the 24th fret (if present) divides the string in half yet again. Every twelve frets represents one octave. This arrangement of frets results in equal tempered tuning.

Neck

A classical guitar's frets, fretboard, tuners, headstock, all attached to a long wooden extension, collectively constitute its neck. The wood for the fretboard usually differs from the wood in the rest of the neck. The bending stress on the neck is considerable, particularly when heavier gauge strings are used.

Neck joint or 'heel'

This is the point where the neck meets the body. In the traditional Spanish neck joint the neck and block are one piece with the sides inserted into slots cut in the block. Other necks are built separately and joined to the body either with a dovetail joint, mortise or flush joint. These joints are usually glued and can be reinforced with mechanical fasteners. Recently many manufacturers use bolt on fasteners. Bolt on neck joints were once associated only with less expensive instruments but now some top manufacturers and hand builders are using variations of this method. Some people believed that the Spanish style one piece neck/block and glued dovetail necks have better sustain, but testing has failed to confirm this. While most traditional Spanish style builders use the one piece neck/heel block, Fleta, a prominent Spanish builder, used a dovetail joint due to the influence of his early training in violin making. One reason for the introduction of the mechanical joints was to make it easier to repair necks. This is more of a problem with steel string guitars than with nylon strings, which have about half the string tension. This is why nylon string guitars often don't include a truss rod either.

Body

The body of the instrument is a major determinant of the overall sound variety for acoustic guitars. The guitar top, or soundboard, is a finely crafted and engineered element often made of spruce, red cedar, redwood or mahogany. This thin (often 2 or 3 mm thick) piece of wood, strengthened by different types of internal bracing, is considered the most prominent factor in determining the sound quality of a guitar.

Binding, purfling and kerfing

The top, back and sides of a classical guitar body are very thin, so a flexible piece of wood called kerfing (because it is often scored, or kerfed so it bends with the shape of the rim) is glued into the corners where the rim meets the top and back. This interior reinforcement provides 5 to 20 mm of solid gluing area for these corner joints.

Bridge

The main purpose of the bridge on a classical guitar is to transfer the vibration from the strings to the soundboard, which vibrates the air inside of the guitar, thereby amplifying the sound produced by the strings. The bridge holds the strings in place on the body. Also, the position of the saddle, usually a strip of bone or plastic that supports the strings off the bridge, determines the distance to the nut (at the top of the fingerboard).

سازفروش فروشگاه تخصصی ساز ولوازم موسیقی فروشگاه گیتار ساز ولوازم موسیقی