ساز های کوبه ای یا پرکاسیو، قدیمی ترین سازهای مورد استفاده بشر هستند. قدمت استفاده از سازهای کوبه ای تقریبا همپای استفاده بشر از صدای خود است.
در تاریخ از این نوع ساز ها معمولا برای برقراری ارتباط و علامت دادن و همچنین در مراسم مذهبی یا حتی جنگ ها استفاده میشد، حتی امروزه نیز سازهای کوبه ای نقشی پر رنگ در موسیقی نظامی دارند.
با گذشت زمان نقش هنری و موسیقیایی ساز های کوبه ای پر رنگ تر شد. امروزه در اکثر سبک های موسیقی از سازهای کوبه ای استفاده می شود.
سازهای کوبه ای با ضربه زدن، تکان دادن، سایش یا خراشیدن، صدا تولید می کنند. از سازهای کوبه ای معمولا برای اجرای ریتم (ضرباهنگ) استفاده می شود(مثل درامز).
اما سازهای کوبه ای نیز وجود دارند که قابلیت کوک شدن دارند و می توان با آنها ملودی نواخت. (مانند زایلوفون)
بخش کوبه ای (percussion section) یک ارکستر معمولا دارای این ساز ها است: تیمپانی، اسنیر درام، باس درام، مثلت و تمبورین. سکشن کوبه ای همچنین می تواند شامل سازهایی مثل زایلوفون، گلوکنشپیل، سوت و .... نیز باشد.
چند حقیقت جالب در مورد ساز های کوبه ای: